ஒரு மனிதன் பல்பொருள் அங்காடி முழுவதும் ஒரு சிறுமியைத் தொடர்ந்து கண்காணித்துக் கொண்டே இருந்தான். அவளது தாய் இதைக் கவனித்துத் தன் மகளை அருகே இழுத்து அணைத்துக் கொண்ட போதிலும், அந்த மனிதன் அவர்களைத் தொடர்வதை நிறுத்தவில்லை. பதற்றமடைந்த தாய் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களை அழைப்பதற்குள், அந்தச் சிறுமி திடீரென உடல் பலவீனமடைந்து தரையில் சுருண்டு விழுந்தாள்.
உடனே அந்த மனிதன் சிறிதும் தயங்காமல் ஓடிவந்து, அருகில் இருந்த அலமாரியில் இருந்து ஒரு சர்க்கரை பானத்தை எடுத்து அச்சிறுமியைக் குடிக்க வைத்தான். சில வினாடிகளிலேயே அந்தச் சிறுமி மெல்ல குணமடைந்து இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி அமர்ந்தாள். இதைக் கண்டு ஆச்சரியமும் அதிர்ச்சியும் அடைந்த தாய், ஏன் தங்களைத் தொடர்ந்து வந்தீர்கள் என்று அவனிடம் கேட்டாள்.
அதற்கு அந்த மனிதன் வருத்தத்துடன், “எனது மகளுக்கும் நீரிழிவு நோய் இருந்தது. அவளும் இதேபோல் தான் திடீரென மயங்கி விழுந்தாள். ஆனால், அவளுக்கு உடனடியாக சர்க்கரை தேவை என்பதை நான் அறிந்துகொள்வதற்குள் காலம் கடந்துவிட்டது. உங்கள் மகளுக்கும் அதே அறிகுறி இருப்பதை உணர்ந்ததால் தான் அவளைக் காப்பாற்றத் தொடர்ந்து வந்தேன்,” என்று பதிலளித்தான்.