தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டு, வளைகுடா நாட்டிற்குச் சென்று மறுமணம் செய்து கொண்ட தாயின் அரவணைப்பு இல்லாமல், கடந்த 8 ஆண்டுகளாக ஒரு பேருந்து நடத்துனராகத் தன் மகளைத் தனியாளாக வளர்த்து ஆளாக்கினார் கேரளாவைச் சேர்ந்த ரஞ்சிஷ். ஆனால், இத்தனை வருட தியாகங்களையும், தந்தை-மகள் இடையேயான ஆழமான பாசப்பிணைப்பையும் சற்றும் கருத்தில் கொள்ளாமல், கேரள உயர்நீதிமன்றம் குழந்தையைக் தாயிடமே ஒப்படைக்க உத்தரவிட்டது. இந்த அதிரடித் தீர்ப்பைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், ஒட்டுமொத்தமாக உடைந்து போன ரஞ்சிஷ் தனது உயிரை மாய்த்துக் கொண்டார். ‘தாயே சிறந்தவள்’ என்ற ஒரே வாதத்தை முன்வைத்து, ஒரு பாசமுள்ள தந்தையின் தியாகங்களை இந்தச் சட்டம் தரைமட்டமாக்கியுள்ளது. பிரதான ஊடகங்கள் இந்தத் துயரத்தை மௌனமாகவே கடந்தாலும், சமூக வலைத்தளங்களின் மூலமாகவே இந்த அநீதி வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது.
https://twitter.com/Sreekrish555/status/2078729766803591224/photo/1
மகளை 8 வருடங்களாகப் பிரிந்து, புதியதொரு வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய ஒரு தாயிடம் எந்த அடிப்படையில் நீதிமன்றம் குழந்தையை ஒப்படைத்தது என்ற கேள்வி இங்கு வலுவாக எழுகிறது. இந்தியக் குடும்ப நல நீதிமன்றங்கள் பல நேரங்களில் தந்தையர்களை வெறும் பணம் சம்பாதிக்கும் இயந்திரங்களாகவும், தற்காலிகப் பராமரிப்பாளர்களாகவும் மட்டுமே நடத்துவது ஏன்? இந்தியாவில் ஆண்களின் தற்கொலை விகிதம் அதிகரித்து வருவதற்கு, இதுபோன்ற ஒருதலைப்பட்சமான சட்டங்களும், உண்மைகளை ஆராயாத நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளுமே முக்கியக் காரணங்களாக அமைகின்றன. “குழந்தையின் நலன்” என்பது இரு பெற்றோரின் அன்பிலும் அடங்கியுள்ளது என்பதை உணர்ந்து, கூட்டுப் பெற்றோர் உரிமை (Shared Parenting) மற்றும் குடும்பச் சட்டங்களில் உடனடிச் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். ரஞ்சிஷின் மரணம், இந்த அமைப்பால் பலியாக்கப்பட்ட கடைசித் தந்தையின் மரணமாக இருக்கட்டும்.