இந்து வழிபாட்டு முறைகளில் மணி அடிப்பது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு வழக்கமாகும். கோவிலுக்குள் நுழையும் போதோ அல்லது வீட்டில் பூஜையைத் தொடங்கும் போதோ மணி அடிப்பது, வழிபாட்டின் தொடக்கத்தை உணர்த்தும் ஒரு சின்னமாகக் கருதப்படுகிறது. பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளின்படி, இந்த ஒலி தெய்வங்களை வரவேற்பதற்கான அடையாளமாகவும், பூஜை நடைபெறும் இடத்தில் புனிதமான சூழலை உருவாக்கி, அங்குள்ள எதிர்மறை எண்ணங்களை விலக்குவதாகவும் நம்பப்படுகிறது. மேலும், இந்த மணி ஒலி “ஓம்” என்ற புனித ஒலியை நினைவூட்டுவதாகச் சில மத அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர்.
தெளிவான மற்றும் இனிமையான மணி ஒலியானது, மனித மனதை சில நொடிகள் ஒரே விஷயத்தில் கவனம் செலுத்த உதவக்கூடும் என்று நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். இது அன்றாட சிந்தனைகளிலிருந்து கவனத்தை மாற்றி, வழிபாட்டிற்குத் தேவையான ஒரு அமைதியான மனநிலையை உருவாக்குகிறது. இந்த மணி ஒலி சுமார் ஏழு வினாடிகள் நீடித்து, உடலின் ஏழு சக்கரங்களைத் தூண்டுகிறது என்ற கருத்து சில ஆன்மிக மரபுகளில் கூறப்பட்டாலும், அதை உறுதிப்படுத்துவதற்கான வலுவான அறிவியல் ஆதாரங்கள் தற்போது இல்லை. எனவே, இதனை ஒரு ஆன்மிக நம்பிக்கையாகவே புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
மணி அடிப்பது பல இந்து வழிபாட்டு மரபுகளில் மிக முக்கிய அங்கமாகத் திகழ்ந்தாலும், இது அனைத்துக் கோவில்களிலோ அல்லது அனைத்து பிராந்திய மரபுகளிலோ ஒரு கட்டாயமான விதியாக இல்லை. சில இடங்களில் மணி இல்லாமலேயே பூஜைகள் வழக்கம்போல நடத்தப்படுகின்றன. இதனால், பூஜை மணி அடிப்பது என்பது ஒரு கட்டாய மத விதியாக இல்லாமல், அந்தந்தப் பகுதியின் மரபு, நம்பிக்கை மற்றும் பிராந்திய வழக்கத்தைப் பொறுத்து மாறுபடும் ஒரு வழிபாட்டு நடைமுறையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.