சர்வதேச அரங்கில் மிக முக்கிய சக்தியாக உருவெடுத்துள்ள இந்தியாவில், தற்போது ஏற்பட்டுள்ள பிறப்பு விகிதச் சரிவு உலகளாவிய கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. அண்மைய தரவுகளின்படி, இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்தப் பிறப்பு விகிதம் (Total Fertility Rate) வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக 1.9 ஆகக் குறைந்துள்ளது. நாட்டின் மக்கள் தொகையை அடுத்த தலைமுறையிலும் சீராகப் பராமரிக்கத் தேவையான ‘ரீபிளேஸ்மென்ட் லெவல்’ (Replacement Level) எனப்படும் 2.1 என்ற அளவை விட இது மிகக் குறைவாகும். பீகார், உத்தரப் பிரதேசம் போன்ற ஒரு சில வட மாநிலங்களைத் தவிர, தமிழ்நாடு உள்ளிட்ட தென் மாநிலங்களிலும், நகர்ப்புறங்களிலும் இந்தச் சரிவு மிக அதிவேகமாக நடந்துள்ளது. குறிப்பாகத் தலைநகர் டெல்லியின் பிறப்பு விகிதம் 1.2 ஆகச் சரிந்துள்ளது, இது உலகக் கோடீஸ்வரரான எலான் மஸ்க் போன்ற முன்னணி ஆளுமைகளையும் கவலையடையச் செய்துள்ளது.
இந்த பிறப்பு விகிதச் சரிவு என்பது இந்தியா முழுவதும் ஒரே சீராக இல்லாமல், பிராந்தியங்களுக்கு இடையே பெரும் மக்கள் தொகை இடைவெளியை உருவாக்கியுள்ளது. பொருளாதார ரீதியாக நன்கு வளர்ந்த தென் மாநிலங்கள் மற்றும் கல்வி அறிவு பெற்ற நகர்ப்புறக் குடும்பங்களில் பிறப்பு விகிதம் மிக வேகமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. இதனைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ள எலான் மஸ்க், நன்கு படித்தவர்கள் மத்தியில் இந்தப் பிறப்பு விகிதச் சரிவு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டதாக எச்சரித்துள்ளார். கடந்த நூற்றாண்டில் மக்கள் தொகைப் பெருக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தப் பாடுபட்ட உலக நாடுகளுக்கு, இந்த நூற்றாண்டில் ஏற்பட்டுள்ள மக்கள் தொகைச் சுருக்கம் ஒரு புதிய உலகளாவிய அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளது.
குழந்தைகள் பிறப்பது குறைந்தாலும், இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த மக்கள் தொகை இன்னும் சில தசாப்தங்களுக்குத் தொடர்ந்து அதிகரிக்கவே செய்யும் என்று துறை சார்ந்த நிபுணர்கள் கணித்துள்ளனர். இதற்கு ‘பாப்புலேஷன் மொமண்டம்’ (Population Momentum) என்ற அறிவியல் காரணியே காரணமாகும். அதாவது, முந்தைய தலைமுறைகளின் விளைவாக இந்தியாவில் தற்போது குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கும் வயதில் இருக்கும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக உள்ளது. இதன் காரணமாகத் தற்காலிகமாக மக்கள் தொகை உயர்ந்தாலும், தற்போதைய பிறப்பு விகிதச் சரிவு நீடித்தால், இன்னும் சில ஆண்டுகளில் இந்த வளர்ச்சி வேகம் முற்றிலும் நின்றுவிடும்.
நீண்ட காலத்தில் இந்த நிலை தொடரும் போது, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மக்கள் தொகை சுருங்கத் தொடங்குவதோடு, முதியவர்களின் எண்ணிக்கை அசுர வேகத்தில் அதிகரிக்கத் தொடங்கும். இது எதிர்காலத்தில் நாட்டின் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் (Working-age population) எண்ணிக்கையைக் கடுமையாகக் குறைத்து, ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரம், உற்பத்தி மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகளில் மிகப்பெரிய எதிர்மறையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும். இந்தியாவின் இந்த புதிய மக்கள் தொகை மாற்றம், நாடு தனது எதிர்காலப் பொருளாதாரத் திட்டங்களையும், கொள்கைகளையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தை உணர்த்துகிறது.