தமிழக அரசியல் களத்தில் ‘தமிழக வெற்றி கழகம்’ (தவெக) தனது பயணத்தைத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், அண்மைக்காலமாக சமூக வலைதளங்களில் அக்கட்சி முன்னெடுக்கும் பரப்புரைகள் பெரும் விவாதங்களை கிளப்பியுள்ளன. குறிப்பாக, தற்போதைய ஆளுங்கட்சியான திமுகவின் பழைய திட்டங்களையும், முன்னெடுப்புகளையும் தவெகவின் புதிய சாதனைகளாகச் சித்தரிக்கும் ‘ஸ்டிக்கர் அரசியல்’ போக்கு வலுவாகத் தெரிகிறது. சேலம் மாநகரில் குறுகிய சந்துகளில் குற்றங்களைத் தடுக்க திமுக அரசு 2026 தொடக்கத்திலேயே அறிமுகப்படுத்திய ‘பைக் ரோந்து’ திட்டத்தை, ஏதோ இப்போதுதான் தவெக அறிமுகப்படுத்தியது போலச் சித்தரிக்கும் காணொளிகள் வைரலாகி வருவது, அக்கட்சியின் ஐடி விங் போதிய தரவு ஆய்வின்றிச் செயல்படுகிறதோ என்ற ஐயத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
அடுத்ததாக, மதுவிலக்கு மற்றும் நிர்வாகச் சீர்திருத்தம் தொடர்பான தவெகவின் முழக்கங்களிலும் ‘ஒரிஜினாலிட்டி’ குறித்த கேள்விகள் எழுகின்றன. தமிழகத்தில் 500 டாஸ்மாக் கடைகள் மூடப்பட்டது முதல், பொது இடங்களில் உள்ள கடைகளை அகற்றியது வரை திமுக ஏற்கனவே செய்த பணிகளைத் தங்களின் புதிய முயற்சியாகத் தவெகவினர் முன்னிறுத்துவது வியப்பை அளிக்கிறது. அதேபோல், தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் சுப்புலட்சுமி ஜெகதீசன் முதல் ஜெயலலிதா வரை பல பெண் ஆளுமைகள் அமைச்சர்களாகவும், முதல்வராகவும் கோலோச்சிய நிலையில், கீர்த்தனா என்பவரை ‘முதல் பெண் அமைச்சர்’ என அடையாளப்படுத்துவது வரலாற்றைப் பிழையாகச் சித்தரிக்கும் செயலாகும். இது வெறும் அறியாமையா அல்லது திட்டமிட்ட மாயையா என்பதை தவெக தெளிவுபடுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
நிர்வாக ரீதியாகத் தவெக முன்வைக்கும் ‘வெள்ளை அறிக்கை’ என்பது ஒன்றும் தமிழகத்திற்குப் புதிய விடியல் அல்ல. பி.டி.ஆர். பழனிவேல் தியாகராஜன் உள்ளிட்ட நிதித்துறை வல்லுநர்கள் ஏற்கனவே மிகத் துல்லியமான வெள்ளை அறிக்கைகளைத் தாக்கல் செய்து, மாநிலத்தின் நிதிநிலைமையை மக்கள் மன்றத்தில் வைத்துள்ளனர். அத்தகைய ஒரு நடைமுறையைத் தாங்கள் மட்டுமே கண்டுபிடித்தது போலப் பில்டப் கொடுப்பது அரசியல் முதிர்ச்சியற்ற தன்மையைக் காட்டுகிறது. மேலும், கடந்த காலங்களில் காவல்துறையால் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட குட்கா எரிக்கப்பட்ட பழைய காணொளிகளை, தவெகவின் தற்போதைய அதிரடி நடவடிக்கையாகப் பரப்புவது நம்பகத்தன்மையைக் குலைக்கும் செயலாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
அரசியல் மாற்றம் என்பது வெறும் கவர்ச்சிகரமான எடிட்டிங் வீடியோக்களிலும், பிறர் செய்த பணிகளுக்கு உரிமை கோருவதிலும் இல்லை. ஒரு புதிய இயக்கம் மக்களிடம் செல்வாக்கு பெற வேண்டுமானால், முந்தைய அரசுகளின் திட்டங்களில் உள்ள குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, அதைவிடச் சிறந்த மாற்றுத் திட்டங்களை (Alternative Policies) முன்வைக்க வேண்டும். அதை விடுத்து, ‘ஸ்டிக்கர் ஒட்டும்’ உத்தியைக் கையாண்டால், அது நீண்ட காலத்திற்கு மக்கள் மத்தியில் எடுபடாது. விளம்பர வெளிச்சத்தை விட, உண்மையான களப்பணியும் கொள்கை விளக்கமுமே ஒரு கட்சியை அரியணையில் நிலையாக அமர்த்தும் என்பதை தவெக உணர வேண்டும்.