நவீன இந்தியாவிலும் சாதியக் கட்டமைப்புகளும், கிராமியக் கட்டுப்பாடுகளும் ஒரு மனிதனின் நற்செயலை எப்படித் தண்டனையாக மாற்றுகின்றன என்பதற்குப் புந்தேல்கண்ட் சித்தௌரா கிராமச் சம்பவம் ஒரு சான்றாக அமைந்துள்ளது. ராஜேந்திர படேல் என்ற இளைஞர், முதலமைச்சரின் கல்யாணி திருமணத் திட்டத்தின் கீழ் ஒரு விதவையைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். அந்தப் பெண்ணின் குழந்தைக்குத் தந்தையாகப் பெயரையும் அன்பையும் வழங்கிய அவரது செயலை அரசு ஊக்குவித்தாலும், அக்கிராமத்தைச் சேர்ந்த சமூகத் தலைவர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் இதனை ஏற்க மறுத்து அவருக்குப் பெரும் நெருக்கடி கொடுத்து வருகின்றனர்.
கிராமத்தின் செல்வாக்கு மிக்கவர்கள், ராஜேந்திரா தனது திருமணத்தை அங்கீகரிக்கச் செய்ய வேண்டுமானால் கிராமம் முழுவதற்கும் ‘பச்சை உணவு மற்றும் சமைத்த உணவு’ என இருமுறை விருந்து அளிக்க வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்துள்ளனர். இந்த அநியாயமான கோரிக்கையை ராஜேந்திரா நிராகரித்ததால், அந்தக் குடும்பத்தின் “உணவு மற்றும் தண்ணீரை நிறுத்துங்கள்” என சமூகப் புறக்கணிப்பு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக, அந்தக் குடும்பம் எந்தவொரு சமூக நிகழ்வுகளிலும் பங்கேற்க முடியாமலும், அண்டை கிராமங்களில் அவதூறுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டும் மனதளவில் சிதைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தக் கொடுமையின் உச்சமாக, அந்தத் தம்பதியரின் இளம் மகள் கிராமத்தில் உள்ள மற்ற குழந்தைகளுடன் விளையாடக்கூடத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. “ஒரு ஆதரவற்றவருக்கு வாழ்வு அளிப்பது குற்றமா?” என்று கண்ணீருடன் கேள்வி எழுப்பும் ராஜேந்திரா, தற்போது தனது குடும்பத்திற்கு நீதி வேண்டி மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் தஞ்சமடைந்துள்ளார். சமூகப் புறக்கணிப்பில் ஈடுபட்டு, ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கும் நபர்கள் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதே இப்போது அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாகும்.