ஒரு மனிதன் வங்கியில் தான் பெற வேண்டிய தொகையை விட கூடுதலாக ₹20,000 பெற்றபோது, அவனது மனசாட்சிக்கும் பேராசைக்கும் இடையே ஒரு பெரும் போராட்டமே நிகழ்ந்தது. காசாளர் தவறுதலாகக் கொடுத்த அந்தப் பணத்தை யாருக்கும் தெரியாமல் எடுத்துச் செல்லும் வாய்ப்பு இருந்தபோதிலும், அவனது உள்ளுணர்வு அவனைத் தடுத்தது. இறுதியில், பேராசையை வென்றெடுத்த அந்த மனிதன், பணத்தைத் திரும்ப ஒப்படைக்க முடிவெடுத்தான்.
இந்தச் செயல் வெறும் பணப் பரிமாற்றம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு மனிதன் தனது ஒழுக்கநெறியை நிலைநாட்டிய உன்னதமான தருணம். தவறைத் திருத்திய அந்த மனிதனுக்குக் காசாளர் வெகுமதி அளிக்க முன்வந்தபோது, அதை அவர் மென்மையாக மறுத்துவிட்டார். “இந்தச் சூழல் எனது நேர்மையைச் சோதிக்கக் கிடைத்த ஒரு நல்வாய்ப்பு என் பேராசையை நான் வென்றதே எனக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வெற்றி” என்று அவர் கூறியது ஆழ்ந்த சிந்தனைக்குரியது.
இந்நிலையில் புறவயமான பரிசுகளை விட, ஒருவனது அகத்தின் அமைதியும், சுய ஒழுக்கமுமே வாழ்வின் உண்மையான வெகுமதிகள் என்பதை இந்த நிகழ்வு நமக்கு உணர்த்துகிறது. உண்மையில், நேர்மையுடன் வாழ்வதே ஒரு மனிதன் தனக்குத்தானே தந்து கொள்ளும் மிகச்சிறந்த கௌரவமாகும்.