இந்தியாவில் ஒரு சவரன் தங்கம் ஒரு லட்சம் ரூபாயைத் தாண்டிச் சென்று கொண்டிருக்கும் வேளையில், தென் அமெரிக்க நாடான வெனிசுலாவில் ஒரு கிராம் தங்கம் வெறும் ரூ.181 முதல் ரூ.200 வரை மட்டுமே விற்பனையாவது உலகையே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. அங்கு ஒரு லிட்டர் பால் அல்லது ஒரு பாக்கெட் பிரட் வாங்கும் விலையில் ஒரு கிராம் தங்கத்தை வாங்கிவிட முடியும். இன்னும் சொல்லப்போனால், ஒரு டஜன் முட்டையின் விலை (ரூ.233) ஒரு கிராம் தங்கத்தின் விலையை விட அதிகமாக உள்ளது. அத்தியாவசிய உணவுப் பொருட்களின் விலையை விடத் தங்கத்தின் மதிப்பு குறைந்து காணப்படுவது ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரச் சரிவின் விசித்திரமான உச்சமாகும்.
இந்த விலை வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் அந்த நாடு பொருளாதார ரீதியாகச் செழிப்பாக இருப்பது அல்ல; மாறாக, அங்கு நிலவும் மிக மோசமான பணவீக்கமே (Hyperinflation) ஆகும். வெனிசுலாவின் கரன்சியான ‘பொலிவார்’ (Bolivar) சர்வதேச சந்தையில் தனது மதிப்பை முழுமையாக இழந்துவிட்டது. நாட்டின் பொருளாதாரம் நிலைகுலைந்துள்ளதால், மக்கள் தங்கத்தை ஒரு முதலீடாகப் பார்க்காமல், அன்றாட உணவிற்காகத் தங்கத்தைக் கொடுத்துப் பண்டமாற்று முறையில் அத்தியாவசியப் பொருட்களை வாங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். உணவுப் பொருட்களின் தட்டுப்பாடும், பணத்தின் மதிப்பு வீழ்ச்சியும் தங்கத்தின் விலையைச் சாதாரண உணவுப் பொருட்களுக்குக் கீழாகக் கொண்டு வந்துள்ளது.
வெனிசுலாவின் இந்த அவல நிலைக்கு அரசியல் ஸ்திரமின்மை மிக முக்கியக் காரணமாகும். உலகின் மிகப்பெரிய கச்சா எண்ணெய் வளம் மற்றும் சுமார் 8 ஆயிரம் டன் தங்கம் கொண்ட ‘ஒரினோகோ’ சுரங்கம் போன்ற இயற்கை வளங்கள் இருந்தும், அந்த நாடு இன்று வறுமையில் வாடுகிறது. குறிப்பாக, சமீபத்தில் அதிபராக இருந்த நிகோலஸ் மதுரோ மற்றும் அவரது மனைவி அமெரிக்கப் படைகளால் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்ட நிகழ்வு, அந்த நாட்டின் நிர்வாகத்தைச் சீர்குலைத்துள்ளது. போதைப்பொருள் புழக்கம் மற்றும் உள்நாட்டுப் போராட்டங்களால் அந்த நாட்டின் ஒட்டுமொத்த கட்டமைப்பும் சிதைந்து போயுள்ளது.
வளம் மிக்க ஒரு நாடு, முறையான திட்டமிடல் மற்றும் சரியான அரசியல் தலைமை இல்லாத காரணத்தால் எப்படி வீழ்ச்சியடையும் என்பதற்கு வெனிசுலா ஒரு கசப்பான உதாரணமாகத் திகழ்கிறது. அந்நாட்டு மக்கள் இன்று பசியைப் போக்கிக் கொள்வதையே முதன்மையான இலக்காகக் கொண்டுள்ளதால், அங்கு தங்கத்தின் ஜொலிப்பு மறைந்து முட்டையும் பாலுமே விலை உயர்ந்த பொருட்களாக மாறியுள்ளன. இயற்கை வளங்கள் மட்டுமே ஒரு நாட்டை உயர்த்தாது, அதை நிர்வகிக்கும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளே ஒரு நாட்டின் வலிமையைத் தீர்மானிக்கும் என்பதை வெனிசுலாவின் நிலை உணர்த்துகிறது.