கடந்த ஆண்டு காஷ்மீரின் பஹல்காம் பகுதியில் பாகிஸ்தான் ஆதரவு பயங்கரவாதிகள் நடத்திய கோரத் தாக்குதல், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் உலுக்கியது. 26 அப்பாவி சுற்றுலாப் பயணிகள் கொல்லப்பட்ட இந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, பாகிஸ்தானுக்குப் பதிலடி கொடுக்கும் விதமாக இந்தியா ‘ஆபரேஷன் சிந்தூர்’ என்ற பெயரில் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது. இதன் ஒரு பகுதியாக, பல தசாப்தங்களாக நீடித்து வந்த சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்திலிருந்து (IWT) விலகுவதாக இந்தியா அறிவித்தது. “தண்ணீரும் ரத்தமும் ஒரே பாதையில் பாய முடியாது” என்ற இந்தியாவின் உறுதியான நிலைப்பாடு, எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான ஒரு கடுமையான ராஜதந்திர ஆயுதமாக மாறியுள்ளது.
பாகிஸ்தானின் தற்போதைய நீர் நெருக்கடி இந்தியாவின் இந்தத் திடீர் முடிவால் பாகிஸ்தான் வரலாறு காணாத நீர் பஞ்சத்தை எதிர்நோக்கி நிற்கிறது. விவசாயம் முதல் குடிநீர் வரை சிந்து நதி நீரையே முழுமையாக நம்பியிருக்கும் அந்நாட்டின் பொருளாதாரம் தற்போது நிலைகுலைந்து போயுள்ளது. குறிப்பாக சிந்து, ஜீலம் மற்றும் செனாப் ஆகிய நதிகளின் நீர்வரத்து குறைந்ததால், பாகிஸ்தானின் பல மாகாணங்களில் வறட்சி தாண்டவமாடுகிறது. இதனால் ஏற்பட்ட நெருக்கடியைத் தாள முடியாமல், ஒப்பந்தத்தை மீண்டும் செயல்படுத்தக் கோரி பாகிஸ்தான் சர்வதேச சமூகத்திடம் முறையிட்டு வருகிறது.
அதிபர் ஆசிப் அலி சர்தாரியின் உருக்கமான கோரிக்கை இந்த இக்கட்டான சூழலில், பாகிஸ்தான் அதிபர் ஆசிப் அலி சர்தாரி, இந்தியா மீண்டும் தண்ணீரைத் திறந்து விட வேண்டும் என பகிரங்கமாகக் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார். நீர் ஆதாரங்களை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவது 60 ஆண்டுகால சர்வதேச ஒப்பந்தத்தின் சாராம்சத்தையே சிதைப்பதாக அவர் கவலை தெரிவித்துள்ளார். மேலும், பாகிஸ்தானின் பல பகுதிகளில் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் குடிநீருக்காக மைல் கணக்கில் நடக்க வேண்டிய அவல நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், இது மக்களின் அடிப்படை வாழ்வாதாரத்தையும் கல்வியையும் பாதிப்பதாக அவர் உருக்கமாகப் பேசியுள்ளார்.
எதிர்காலமும் தீர்வும் உலக வங்கியின் இடைத்தரகால் 1960-இல் கையெழுத்தான இந்த ஒப்பந்தம், போர்க்காலங்களில்கூட இந்தியாவால் மதிக்கப்பட்டது. ஆனால், பயங்கரவாதத்தை ஒழிக்க பாகிஸ்தான் ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கை எடுத்தால் மட்டுமே சிந்து நதி நீர் குறித்து மீண்டும் ஆலோசிக்கப்படும் என இந்தியா திட்டவட்டமாகக் கூறிவிட்டது. தற்போது பாகிஸ்தான் அரசு மழைநீர் சேகரிப்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர் மேலாண்மை போன்ற மாற்று வழிகளைப் பற்றிப் பேசி வந்தாலும், சிந்து நதியின் பங்களிப்பு இன்றி அந்நாட்டின் நீர் தேவையை முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்வது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகவே தெரிகிறது.