லக்னோ நகரில் ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்து வந்த இரண்டு சகோதரர்கள், தங்களது வேலைகளுக்கு தினமும் ஒன்றாகவே சென்று வந்தனர். அவர்களது வாழ்க்கை ஒற்றுமையாகச் சென்று கொண்டிருந்த வேளையில், மூத்த மகனுக்குத் திருமணம் நடந்ததும் அந்த வீட்டில் குழப்பங்கள் ஆரம்பமாயின. மூத்தவனின் மனைவி வீட்டில் உள்ள அனைவருடனும் சண்டையிட்டு, குடும்பத்தை இரண்டாகப் பிரித்துவிட்டாள். இதனால், இளைய மகன் தனது தாயுடன் அதே பகுதியில் அருகிலுள்ள மற்றொரு வீட்டிற்குச் சென்று தனியாக வசிக்கத் தொடங்கினான்; காலப்போக்கில் அவனுக்கும் திருமணம் கைகூடியது.
https://twitter.com/ssksingh84/status/2083342661386400072/photo/1
சில ஆண்டுகள் கழித்து, அந்தத் தாய்க்கு கொடிய புற்றுநோய் தாக்கியது. இந்த இக்கட்டான சோதனைக் காலத்தில், தாயைப் பிரிந்து வாழ்ந்த மூத்த மருமகள் எந்த உதவியும் செய்யாமல் ஒதுங்கிவிட, இளைய மருமகள் மட்டுமே தனது இன்னல்களை மறந்து தாய்க்குத் தகைசால் தொண்டாற்றி, பகல் இரவாகக் கண்ணும் கருத்துமாகப் பார்த்துக் கொண்டாள். இறுதியில் சொத்துப் பங்கீடு என்று வந்தபோது மகன்கள் இருவரும் உரிமை கோரினர்; அப்போது அங்கிருந்த ஒருவர் மருமகளுக்கு என்ன பங்கு என்று கேட்டார். அதற்குத் தாய், “எனது இறுதி நாட்களில் எனக்குத் தொண்டு செய்து உயிரைக் காக்க உதவிய இவள்தான் எனது சொத்து அனைத்திற்கும் முழுமையான உரிமைதாரர்” என்று உறுதியாகத் தீர்ப்பளித்தார்.