காதல் என்ற பெயரில் தொடங்கிய ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை, கணவனின் ஈவிரக்கமற்ற துரோகத்தால் சின்னாபின்னமாகிவிட்டது. தன்னை முழுமையாக நம்பி வந்த மனைவியையும், அவளது வயிற்றில் வளர்ந்த கருவையும் நிர்க்கதியாக விட்டுவிட்டு, வேறொரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொண்ட அந்த ஆணின் சுயநலம் மிகக் கொடூரமானது. அதே வேளையில், கணவனின் துரோகத்தால் மனமுடைந்துபோன அந்தத் தாய், தன்னுடைய வலிகளுக்கான தண்டனையைத் தான் பெற்றெடுத்த குழந்தைக்கும் சேர்த்துக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றிருப்பது ஈடுசெய்ய முடியாத பெரும் சோகமாகும். பெற்றவர்களின் தவறுகளுக்கும், அவர்களது உணர்வுபூர்வமான சிக்கல்களுக்கும் இடையில் சிக்கிக்கொண்டு, எந்தப் பாவமும் அறியாத ஒரு பிஞ்சு உயிர் இன்று ஆதரவின்றித் தவிக்கிறது.
அந்தப் பச்சிளம் குழந்தையின் தவறு இதில் துளியும் இல்லை; அது யாரையும் ஏமாற்றவில்லை, எந்தப் பொய்யும் சொல்லவில்லை. உலகைக் காணக் கண்திறந்த முதல் நொடியிலேயே, அக்குழந்தைக்குக் கிடைத்த பரிசு தாய்மடிக்குப் பதிலாக ஓர் ஆசிரமம் என்பது இதயத்தை நொறுக்கும் நிதர்சனமாகும். பெரியவர்கள் செய்யும் துரோகங்களுக்கும், பொறுப்பற்ற முடிவுகளுக்கும், கள்ளமற்ற குழந்தைகள் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் விலைகொடுக்க வேண்டியிருப்பது மனித சமூகத்தின் பெரும் அவலத்தையே காட்டுகிறது. இந்த உலகத்தில் எந்த ஒரு குழந்தைக்கும், அதன் பிறப்பிலேயே இப்படிப்பட்ட ஒரு கொடிய தனிமையும் அநீதியும் இழைக்கப்படக் கூடாது.