Connect with us

HISTORY

தமிழர்களின் மதநல்லிணக்கத்திற்கு சாட்சியாக இருக்கும் பீபி நாச்சியார் சந்நிதி! ஸ்ரீரங்கம் பெருமாள் கோவிலுக்குள் ஒரு இஸ்லாமிய பெண்ணுக்கு இப்படி ஒரு முக்கியத்துவமா?

மதநல்லிணக்கம் என்பது தமிழர்களின் மரபில் பல ஆண்டுகளாக ஊறிப்போன ஒன்று. ஒரு தமிழ் ஹிந்து வேளாங்கன்னிக்கும் நாகூருக்கும் சென்று வழிபடுகிறான். இதில் கடவுள் சார்ந்த நம்பிக்கை மட்டுமே இருக்கிறதே தவிர மதம் அங்கு மறைந்துப்போகிறது. எம்மதமும் சம்மதம் என்ற கோட்பாடே தமிழர்களின் பண்பாடாக இருக்கிறது.

அந்த வகையில் தமிழர்களின் பண்பாட்டை பறைசாற்றும் விதமாக ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் அமைந்திருக்கிறது பீபி நாச்சியார் சந்நிதி. இது சுரதானி என்ற ஒரு இஸ்லாமிய பெண்ணுக்காக எழுப்பப்பட்ட சந்நிதி ஆகும். ஒரு வைஷ்ணவ கோவிலில் ஒரு இஸ்லாமிய பெண்ணிற்கு எதற்கு சந்நிதி? என்ற கேள்வி எழலாம். இதற்கு விடை தேட நாம் 14 ஆம் நூற்றாண்டு வரை செல்லவேண்டும்.

   

14 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலகட்டத்தில் அன்றைய தமிழகப் பகுதியை குலசேகர பாண்டியன் என்ற மன்னர் ஆண்டு வந்தார். அவரது மனைவிக்கு பிறந்த மூத்த மகன் சுந்தர பாண்டியன். அவரது ஆசை நாயகிக்கு பிறந்த இளைய மகன் வீரபாண்டியன். எப்போதும் மூத்த மகனுக்கே அரியணை ஏறும் உரிமை உண்டு என்பது தமிழக மன்னர் காலத்து மரபு.

ஆனால் குலசேகர பாண்டியனோ ஆசை நாயகிக்கு பிறந்த வீரபாண்டியனுக்கு முடிசூட்டினார். இதனால் கோபம் கொண்ட சுந்தரபாண்டியன் தனது தந்தையையே கொன்றுவிட்டு அரியணை ஏறினான். அதன் பின் வீரபாண்டியன் சுந்தரபாண்டியனோடு போர் புரிந்து மதுரையை கைப்பற்றினான்.

மதுரையை விட்டு தப்பியோடிய சுந்தரபாண்டியன் அப்போது டெல்லி சுல்தானாக இருந்த அலாவுதீன் கில்ஜியிடம் உதவி கேட்டார். அலாவூதின் கில்ஜி தனது படைத்தளபதியான மாலிக் கஃபூரை படையோடு மதுரைக்கு அனுப்பி வைத்தான். ஆனால் மாலிக் கஃபூர் பாண்டியர்களின் ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து இங்குள்ள செல்வங்களை சூரையாடினான்.

அவ்வாறு ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் உள்ள செல்வங்களை சூரையாடி அங்கிருந்த அரங்கன் சிலையையும் டெல்லிக் கொண்டு சென்றான். அங்கே அலாவுதீன் கில்ஜியிடம் மாலிக் கஃபூர் தான் கொள்ளையடித்து வந்த பொருட்களை எல்லாம் கொட்டினார்.

அதில் இருந்த அரங்கன் சிலையை பார்த்த டெல்லி சுல்தானின் மகள் சுரதானிக்கு அந்த சிலை மிகவும் பிடித்துப்போனது. அதன் பின் அந்த அரங்கநாதன் சிலையை தன்னுடனே எப்போதும் வைத்துக்கொண்டாள் சுரதானி. நாட்கள் செல்ல செல்ல அரங்கன் சிலை சுரதானியின் கண்களுக்கு சிலையாகவே தெரியவில்லை. அரங்கனே நேரில் வந்தது போல் அவள் உணரத்தொடங்கினாள். தினமும் அரங்கனின் சிலையை உயிருள்ள ஒன்றாகவே எண்ணிக்கொண்டு அதனை குளிக்க வைப்பாள், அலங்காரமும் செய்வாள்.

ஒரு கட்டத்தில் அரங்கன் சிலை இல்லாமல் வாழவே முடியாது என்ற நிலை வந்தது அவளுக்கு. சில நாட்களுக்குப் பிறகு அரங்கநாதன் சிலையை மீட்க ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து ஒரு குழு டெல்லிக்கு வந்தது. டெல்லி சுல்தானை சமாதானப்படுத்தி சம்மதிக்கவைத்து அந்த அரங்கனின் சிலையை மீட்டு ஸ்ரீரங்கத்திற்கே கொண்டு வந்தார்கள்.

அரங்கன் சிலையே இல்லாமல் வாழ முடியாது என்ற நிலைக்கு வந்து சுரதானி, உடனே ஸ்ரீரங்கத்திற்கு புறப்பட்டு வந்தாள். டெல்லி சுல்தான் படைகள் மீண்டும் கோயிலை கொள்ளையடிக்க வருகின்றனர் என்று நினைத்த கோவில் நிர்வாகத்தினர் அரங்கன் சிலையை வேறு இடத்திற்கு கொண்டு சென்றுவிடுகின்றனர். கோவிலையும் பூட்டிவிடுகின்றனர்.

டெல்லியில் இருந்து ஸ்ரீரங்கம் வந்த சுரதானி, கோவில் பூட்டி இருப்பதையும் அரங்கனின் சிலை இல்லாததையும் பார்த்து அங்கேயே மயக்கம்போட்டு விழுந்து இறந்துபோனாள். அவள்  உடலில் இருந்து ஒரு ஜோதி எழுந்து அரங்கனை வந்து சேர்ந்ததாக கூறப்படுகிறது.

ஒரு நாள் அந்த கோயில் பட்டரின் கனவில் தோன்றிய அரங்கன், சுரதானியை தனது மனைவிகளுள் ஒருத்தியாக ஏற்றுக்கொண்டதாக கூறுகிறார். அதன் பின் சுரதானிக்கு ஒரு சந்நிதி எழுப்பப்படுகிறது. இஸ்லாமிய வழக்கத்தில் சிலை வழிபாடு கிடையாது என்பதால் அந்த சந்நிதியில் சுரதானியின் ஓவியத்தை வரைகிறார்கள். அதன் பின் அந்த சந்நிதி பீபி நாச்சியார் சந்நிதி என்று அழைக்கப்பட்டு இப்போதும் அதனை பக்தர்கள் வழிபட்டு வருகிறார்கள்.

author avatar
Continue Reading

More in HISTORY

To Top