வறுமையின் கோரப் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் இந்தியாவின் விளிம்புநிலை மக்களின் அவல நிலைக்கு, போபால் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்திற்கு வெளியே புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட வயதான பெண் கைவிடப்பட்ட சம்பவம் ஒரு சாட்சியாகும். நாட்டைப் பொருளாதார ரீதியாக வல்லரசாக மாற்றும் முயற்சிகள் தீவிரமாக நடப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், அடிப்படை மருத்துவ உதவி கூடக் கிடைக்காமல் ஏழை எளிய மக்கள் படும் வேதனைகள் புதிய இந்தியாவின் மீதான கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. நோயின் வலியை விட, அன்றாடப் பிழைப்புக்கும் மருத்துவத்திற்கும் வழியின்றி தவிக்கும் வறுமையின் கொடுமை பலரைக் கொல்கிறது.
உறவினர்களால் கைவிடப்பட்ட இந்தப் பெண்ணின் நிலையைப் போல, நாட்டின் பல பகுதிகளில் இன்னும் எத்தனையோ நோயாளிகள் உரிய சிகிச்சையின்றி மரணத்தின் விளிம்பில் உள்ளனர். உடல் நலம் குன்றிய நிலையில் ஆதரவளிக்க வேண்டிய உறவினர்களே வறுமையின் தாள Sவொண்ணாத சுமையால் கைவிடுகிறார்கள் என்றால், சமூகப் பாதுகாப்பும் மருத்துவ நலத்திட்டங்களும் இன்னும் அடிமட்ட மக்களை எட்டவில்லை என்பதே நிதர்சனம். மனிதநேயம் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிப் பேசப்படும் ஒரு நாட்டில், ஏழைகளின் இத்தகைய அவல நிலை ஒழிக்கப்பட வேண்டிய மிகப்பெரிய சமூக அவலமாகும்.
https://twitter.com/JtrahulSaini/status/2094738262602416441/video/2
புற்றுநோயை விட வறுமையே கொடியது என்பதை உணர்ந்து, ஏழை மக்களுக்கு இலவச மற்றும் தரமான மருத்துவ வசதிகள் தடையின்றி கிடைப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டியது அரசாங்கங்களின் முக்கியக் கடமையாகும். வெறும் திட்டங்களை அறிவிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், முதியவர்களுக்கும் ஆதரவற்றவர்களுக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பு வலைகளை வலுப்படுத்தினால் மட்டுமே இதுபோன்ற மனிதநேயமற்ற சம்பவங்களைத் தவிர்க்க முடியும். ஏழைகளின் கண்ணீரைத் துடைக்கும் உண்மையான மாற்றமே நாட்டின் உண்மையான வளர்ச்சியாக இருக்க முடியும்.