மத்திய அரசு கொண்டு வரத் திட்டமிட்டுள்ள தொகுதி மறுவரையறை (Delimitation) நடவடிக்கைகள், இந்திய அரசியலில் தெற்கு மற்றும் வடக்கு மாநிலங்களுக்கு இடையேயான அதிகாரப் பகிர்வில் மிகப்பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கும் என்ற அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, 2027-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் தொகுதிகள் அதிகரிக்கப்பட்டால், மொத்த மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கை 850-ஆக உயரக்கூடும் என்று கணிக்கப்படுகிறது. இதில் உத்தரப் பிரதேசம், பீகார் போன்ற வடமாநிலங்களின் பிரதிநிதித்துவம் பெருமளவில் அதிகரிக்கும் நிலையில், மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்திய தென்மாநிலங்களின் பிரதிநிதித்துவம் விகிதாசார அடிப்படையில் குறையும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.
எதிர்க்கட்சிகளின் பிரதான விமர்சனம் என்னவென்றால், இந்த நடவடிக்கை தென்மாநிலங்களின் அரசியல் முக்கியத்துவத்தை முற்றிலுமாக சிதைத்துவிடும் என்பதாகும். தற்போதுள்ள 543 தொகுதிகளில் பெரும்பான்மைக்கு 272 இடங்கள் தேவைப்படும் நிலையில், தொகுதி விரிவாக்கத்திற்குப் பின் இது 426-ஆக உயரும். வடமாநிலங்களில் மட்டுமே 600-க்கும் மேற்பட்ட தொகுதிகள் அமையும் பட்சத்தில், ஒரு தேசியக் கட்சி தென்மாநிலங்களின் ஆதரவே இன்றி மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடிக்க முடியும். இது கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கு எதிரானது என்றும், பா.ஜ.க தனது அரசியல் லாபத்திற்காகத் தீட்டியுள்ள திட்டம் என்றும் தி.மு.க உள்ளிட்ட கட்சிகள் குற்றம்சாட்டுகின்றன.
தென்மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, மத்திய அரசின் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டங்களைச் செம்மையாகச் செயல்படுத்தியதற்காக இப்போது தண்டிக்கப்படுவதாக மக்கள் உணர்கிறார்கள். கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் முன்னேறிய மாநிலங்களாகத் திகழும் தமிழ்நாடும் அண்டை மாநிலங்களும், மக்கள் தொகையைக் குறைத்த காரணத்திற்காக நாடாளுமன்றத்தில் தங்கள் குரலை இழப்பது எந்தவிதத்தில் நியாயம் என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. பெண்களுக்கு 33 சதவீத இடஒதுக்கீடு என்ற அறிவிப்பின் பின்னணியில், இத்தகைய அரசியல் கணக்குகளை மத்திய அரசு மறைத்து வைத்துள்ளதாக விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
இறுதியாக, இந்தத் தொகுதி மறுவரையறை என்பது வெறும் எண்களை உயர்த்துவது மட்டுமல்ல, அது நாட்டின் இறையாண்மை மற்றும் மாநில உரிமைகளுடன் தொடர்புடையது. வடமாநிலங்களை மட்டுமே குறிவைத்து அரசியல் செய்யும் கட்சிகள், நாட்டின் பொருளாதாரப் பங்களிப்பில் பெரும்பங்கு வகிக்கும் தெற்குப் பகுதியை ஓரங்கட்டுவது தேசத்தின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு நலம் பயக்காது. வளர்ச்சிப் பாதையில் செல்லும் மாநிலங்களை ஊக்கப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அரசியல் ஆதாயத்திற்காக அவற்றின் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பறிப்பது இந்திய ஜனநாயகத்தின் சமநிலையைக் குலைக்கும் செயலாகவே பார்க்கப்படுகிறது.